Categorie archieven: Algemeen

Een gemis

“Hadden we elkaar maar eerder ontmoet!”, zeg ik wel eens tegen mijn vrouw. Als ze vertelt over iets dat vroeger gebeurd is, zou ik willen dat ik erbij had kunnen zijn. Omdat het grappig was, of omdat ik haar had kunnen steunen als ze het moeilijk had.

“Was X er nog maar om dit mee te maken”, denk ik wel eens als er iets gebeurt dat X, die overleden is, leuk of interessant had gevonden. Soms had X er niet eens bij hoeven zijn, maar had ik het graag verteld en de reactie gehoord.

Beide verzuchtingen voelen voor mij bijna hetzelfde. Het gaat over iets dat nooit zal gebeuren, maar wat in een ander leven/parallel universum makkelijk had kúnnen gebeuren.

Snoep

Ik heb een onredelijke hekel aan het woord ‘snoepgroente’.

Op de eerste plaats omdat het woord niet klopt. Groente is geen snoep. Ik ben dol op groente, ik eet het elke dag, maar ik zou het geen moment verwarren met snoep. Als ik een cherrytomaat in mijn mond steek kan ik ervan genieten, maar het geeft niet hetzelfde gevoel als een zoete lekkernij.

Ten tweede voelt het alsof de fabrikant denkt dat ik dom genoeg ben om te geloven dat dit snoep is.

Als laatste irriteert het opgeheven vingertje me. Het is de fabrikant die bepaalt waar ik van mag genieten en wat goed voor me is. Ik weet wat goed voor me is: groente. Daarom eet ik het, en het voelt niet als een verplichting. Ik vind het lekker. Dat snoep niet goed is, weet ik ook. Maar het is niet nodig om dat erin te wrijven als ik een keer zin heb in een snoepje.

Italië en Japan

Is het je wel eens opgevallen hoeveel Italië en Japan met elkaar gemeen hebben? Kijk maar:
  • Bergachtige landen, omringd door zee, waar de meeste mensen op een paar vlaktes wonen (Kantō, Po-vlakte)
  • Ze hebben aardbevingen en iconische vulkanen (Fuji, Vesuvius, Etna)
  • Een uitgesproken eetcultuur, waar mensen er belang aan hechten dat gerechten op een authentieke manier bereid worden (wil er iemand pizza Hawaii of California Roll sushi? Vraag het maar niet…)
  • Kleren maken de mens: het is belangrijk dat je mooie en goede kleding draagt
  • Er worden beroemde auto’s en motoren gemaakt
  • Ze waren ooit stichters van een groot rijk, dat met veel geweld veroverd werd (Romeinse rijk, Japan tussen de wereldoorlogen)
  • Hun misdaadbendes spreken tot de verbeelding (maffia en yakuza), en figureren in vele films, boeken en games

Boerderij in de winter

We waren bij Borg Verhildersum in Leens, en in het koetshuis was een tentoonstelling over de leraren van kunstacademie Minerva in Groningen, die leden van kunstenaarscollectief De Ploeg opgeleid hadden.

Één schilderij viel me op: Boerderij In De Winter, van Cornelis Pieter de Wit. Op de eerste plaats dacht ik: ik herken zo’n winterlandschap van vroeger, maar het is net alsof dit schilderij uit een ander land komt. Gaan we ooit nog een boerderij zo onder de sneeuw zien liggen?

Op de tweede plaats viel me op dat de gedeeltes van het besneeuwde dak die in de schaduw liggen, bijna hemelsblauw zijn. En dat zie je pas als je er bovenop gaat staan (of inzoomt op deze site). Een mooie illustratie van het principe ‘schilder wat je ziet, niet wat je denkt te zien’.

Nice

Deed je mee aan #microblogvember? Nice.

De afgelopen 30 dagen (inclusief vandaag) heb ik elke dag een post geschreven op mijn blog. Dit zijn ze allemaal.

De titels werden deze keer bedacht door Jenn Schiffer, die ik volg op Twitter. Dit is de lijst.

Omdat ik in het Nederlands schrijf, heb ik alle titels uit het Engels vertaald (met uitzondering van deze post dus).

Ik vond het leuk om te doen, maar ook een beetje vermoeiend. Ik had als regel voor mezelf dat ik niet meer dan 1 dag van tevoren mocht schrijven. Wonderlijk genoeg lukte het me elke keer om iets te verzinnen.

Ik kan niet beloven dat ik nu weer vaker op mijn blog ga posten. Dat heb ik me al vaker voorgenomen, en dan kwam het er niet van. Maar ik zou het wel willen.

Verzwaarde dekens

Je zou kunnen denken dat Twitter alleen maar domme grappen is, en (afhankelijk van wie je volgt) eindeloze scheldpartijen over elk onderwerp dat je maar kunt bedenken. Maar je kunt er ook daadwerkelijk wat van leren.

Neem nou zoiets als verzwaarde dekens. Ik had daar nog nooit van gehoord, maar sinds een tijdje weet ik van meerdere mensen dat die dekens kunnen helpen als je je overprikkeld voelt.

Dit verbreden van je wereld (en de domme grappen natuurlijk) ga ik het meest missen als Twitter onverhoopt kopje-onder mocht gaan.

November heeft best veel dagen

De truc om zoiets als microblogvember vol te houden, is om niet na te denken over hoe lang het nog duurt. Wat ook helpt, is in gedachten te houden dat het stukje van de dag niet lang of ingewikkeld hoeft te zijn.

Het is dezelfde tactiek die ik gebruik om een taal te leren. Duolingo maakt dit makkelijk door de lessen zo op te delen dat je maar 10 à 15 minuten per dag hoeft te besteden. Voor mijn gevoel lijkt het dan niet op te schieten, maar als ik na een paar maanden terugkijk, blijk ik toch daadwerkelijk iets geleerd te hebben.

Net zoals ik nu bijna een maand aan stukjes heb geschreven op dit blog.

Iets over brood

Vorig jaar werd er een filmpje voor intern gebruik gemaakt binnen ons bedrijf, over onze internationale collega’s. Het ging over hoe het is om in Nederland te werken, en een van de onderwerpen die aan bod kwam was het Nederlandse eten. Een vrouw zei, met een verontschuldigend glimlachje, dat het Nederlandse dieet nogal bread heavy was. En daar moest ik om lachen, want het klonk herkenbaar. Mijn buitenlandse collega’s verbazen zich altijd over de Nederlandse lunch, waar mensen alleen maar brood eten. Onbegrijpelijk dat je daarmee de dag door kunt komen, vinden ze. Gelukkig kun je in onze kantine ook gewoon warm eten.

Quiche

Je mag me wakker maken voor quiche. Of hartige taart. Of, zoals de Engelsen zeggen, pie.

Figuurlijk, natuurlijk, want het enige waar je me echt voor wakker mag maken is als het huis in brand staat, of vergelijkbare noodsituaties.

Het fijne aan quiche is dat het de dag erna ook nog goed smaakt, zelfs als het koud is. Dat kun je niet van alle gerechten zeggen.

Nu heb ik trek.