Idee voor een moderne bewerking van een klassiek sprookje: De Warme Zeemeermin. Uit Tropenhagen.
Prekerig
Bij veel dominees overheerst vaak een kanselcultuur.
Loterij
Sommige mensen noemen de loterij de ‘stupid tax’, maar ik zie het meer als een manier om rijkdom zo onrechtvaardig mogelijk te verdelen.
Fietsnerd
Ik zag een oudere man fietsen die een achteruitkijkspiegel aan de klep van zijn pet had bevestigd. Dit is zo’n typisch beeld voor onze wijk.
Slecht idee
Vlak voordat je naar het toilet gaat nog snel even de waterkoker vullen en aanzetten lijkt efficiënt, maar is in feite een slecht idee waar ik telkens weer intrap.
Wachten
Als je aan het wachten bent op een bezorger, en je wil dat hij aanbelt, ga dan naar het toilet.
Vinden als je niet zoekt
Toen ik las dat Craig Mod een interview had gepubliceerd in het nieuwste apartamento magazine, ging ik kijken waar je dat kon kopen. Dat bleek lastig, er was geen boekhandel in de buurt die het had. En online worden flinke verzendkosten gerekend. Maar vandaag waren we bij de Utrechtse Boekenbar, en daar lagen meerdere exemplaren! Nu ligt het hier klaar om te lezen.
Bone Curtain
Naarmate ik ouder word, denk ik vaker na over de dood. Vooral als weer eens iemand in mijn naaste omgeving overlijdt.
We waren op een doordeweekse dinsdag in museum Kröller-Müller, mijn lief was even naar de museumwinkel, en ik bevond me in een ruimte met Bone Curtain, van Marina Abramović. Dit is een kunstwerk bestaande uit botten, die aan rode draden aan het plafond hangen, als een soort gordijn. Volgens de beschrijving mocht je er doorheen, maar ze begrepen het ook als je liever omliep om in de andere ruimte te komen.
Ik ging er doorheen. In mijn eentje. Er was verder niemand.
Twee dingen vielen me op: de (runder)botten waren veel zwaarder dan gedacht, en ze maakten een rinkelend geluid dat deed denken aan een muziekinstrument. Beide dingen had ik niet verwacht. Vooral het rinkelen maakte het werk minder luguber.
Aan de andere kant van het gordijn zag ik dat de schaduwen van het gordijn op de muur zichtbaar waren. Ze bewogen nog een beetje, als gevolg van mijn doorgang.
Is dit hoe het is om dood te gaan? Eenzaam, en anders dan verwacht?
Een bijzondere ervaring.
Sleutel
Iets waar ik soms aan denk: bijna al je materiële bezittingen, de spullen die je vergaard hebt, spullen die je gekregen hebt, spullen waar herinneringen aan vastzitten, worden beschermd door een stukje metaal met een paar inkepingen. Als iemand dat in handen krijgt, kan hij alles wat je hebt spoorloos laten verdwijnen.
We hebben zoveel vertrouwen in zo’n onopvallend stukje technologie.
Een gemis
“Hadden we elkaar maar eerder ontmoet!”, zeg ik wel eens tegen mijn vrouw. Als ze vertelt over iets dat vroeger gebeurd is, zou ik willen dat ik erbij had kunnen zijn. Omdat het grappig was, of omdat ik haar had kunnen steunen als ze het moeilijk had.
“Was X er nog maar om dit mee te maken”, denk ik wel eens als er iets gebeurt dat X, die overleden is, leuk of interessant had gevonden. Soms had X er niet eens bij hoeven zijn, maar had ik het graag verteld en de reactie gehoord.
Beide verzuchtingen voelen voor mij bijna hetzelfde. Het gaat over iets dat nooit zal gebeuren, maar wat in een ander leven/parallel universum makkelijk had kúnnen gebeuren.