We waren in het Rijksmuseum, waar ik niet meer geweest was sinds de verbouwing. Uiteraard ging ik naar mijn lievelingsschilderij. De Nachtwacht en Het Melkmeisje zijn mooi, maar De Staalmeesters is mijn favoriet.
De meeste mensen lopen er snel voorbij, maar er valt zoveel te zien. Mijn lief kwam vragen of het goed met me ging, omdat ik er zo lang naar bleef kijken.
(Er staat een onbekende bezoeker in beeld, die had ik niet gezien toen ik de foto maakte)
Uit het interview met Eileen Myles in apartamento #37:
My mother was a plant person, and anything she touched thrived. She watered them, and she talked to them – she just had a way. But she didn’t talk to us.
Als iemand een net geopend blikje drinken op een bijzonder hobbelige kei zet die daar toevallig ligt.
De vraag was wat Nederlanders zeggen in situaties waarin Engelsen ‘for fuck’s sake’ zouden roepen.
Het enige juiste antwoord is natuurlijk ‘HUT! MOT!’
In de openlucht je behoefte doen? Met cameratoezicht? Het kan!
Toen ik vanmorgen naar mijn fiets liep maakte een stel eksters ruzie met een kraai. Het gekrijs ging door merg en been. Het is maar goed dat ik niet bijgelovig ben, anders had ik het als een slecht voorteken gezien.
Een peloton, peloton, pelotonnetje / een pelotonnetje dat scheurt in de zon 🎈
Idee voor een moderne bewerking van een klassiek sprookje: De Warme Zeemeermin. Uit Tropenhagen.
Bij veel dominees overheerst vaak een kanselcultuur.
Sommige mensen noemen de loterij de ‘stupid tax’, maar ik zie het meer als een manier om rijkdom zo onrechtvaardig mogelijk te verdelen.